— Kiej mie ta przyjmiecie — pedział ten podróżny - to ostanę u was.

— Ano jak ostaniesz, to ostań, a jak będziesz ciekawy, to się możesz nauczyć i kowalki robić.

I on ostał u tego kowala, i był mu posłuszny a kowal go bardzo lubił, bo był wszędzie sposobny.

Po trzech rokach został już dobrem kowalem i robił sam na siebie, a że dobrze wszystko robił, dlatego miał dużo roboty i wnet się bardzo wzbo­gacił.

Drugi młodszy syn poszedł też w świat szukać kej chleba i tak samo długo wędrował i nie mógł nikaj nic znaleźć. Aż raz szedł po drodze i płakał, bo mu się jeść chciało. Ale spotkał go jakisik chłop i pyta się go:

— Dlaczego ty, chłopcze, płaczesz?

— A bo nie mam co jeść i ledwie idę, a nikej nic zarobić nie mogę — odpedział chłopak.

— A to ty może ostaniesz u mnie na służbę? A ja jestem stolarzem, to jak będziesz ciekawy, to się możesz i stolarki nauczyć. - Ano jak ostać to ostać, to i ostanę — i poszedł z tym stolarzem do jego chałupy.

U tego stolarza był trzy lata i nauczył się dobrze stolarki, a potem sam na siebie robił i też się zbo-gacił.

Trzeci syn był najmłodszy i był jeszcze nieduży; ale i onego ojciec nie chciał dłużej trzymać, ino mu kazał se szukać chleba we świecie. On se poszedł daleko w świat. I spotkał go na drodze jakisik wielki pan i spytał się tego chłopczyka, czego taki smutny chodzi. Ten chłopczyk odpedział, że idzie szukać we świecie chleba, ale się mu nikej nic nie trafia.